Tuesday, August 30, 2016

ရင္ခြင္မဲ့သားအျဖစ္မွ လြတ္လိုပါတယ္ အေဖနဲ႔ အေမ








ကၽြန္ေတာ္တို႔ အမႊာသားသမီးေတြကို စတင္ၿပီးသေႏၶတည္ဖို႔အတြက္ အစည္းအေ၀းထိုင္ၾကတယ္။
မတည္ေငြေတြ၊ အခ်ိန္၊ အင္အားအတြက္လည္း အားႀကိဳးမာန္တက္စုစည္းၾကတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ဆိုၿပီး
မတည္တဲ့ ေငြေၾကးေတြကလဲ
ျမန္မာျပည္တြင္းက
အသင္းအဖြဲ႔ေပါင္းစံုပါပဲ။
စည္းလံုးၾကတယ္။

ဒါတင္မကေသးဘူးဗ် ျပည္ပကလဲ မတည္ေငြထည့္၀င္ၾကတယ္။
(ၿပီးမွအဲ့ဒီေက်းဇူးရွင္ေတြကို အမည္ျပန္ေဖာ္ျပေပးပါ့မယ္)
------------------------------------------------------------------------------------
သတ္မွတ္တဲ့ဖြားခ်ိန္ေရာက္လာၿပီ။
ကိုးလလြယ္ဆယ္လဖြားဆိုထားတာမဟုတ္လားဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဖြားျမင္ဖို႔အတြက္ တစ္ပါတ္ေတာင္အခ်ိန္ယူၾကရတယ္တဲ့။
ဟုတ္မွာေပါ့ဗ်ာ တစ္ဦးတည္းေမြးတာေတာင္ခက္ခဲတာ ခုက အမႊာေတြေလ။
ေန႔မနား၊ ညမအားပါပဲ။
အားသြန္ခြန္စိုက္ေပါ့။
လာတဲ့လက္သည္ေတြကလဲ အထူးစပါယ္ရွယ္နာစ္ေတြပါပဲ။
(ၿပီးမွ အဲ့နာစ္ေတြကိုလည္း ျပန္ေျပာျပပါ့မယ္)
ခုႏွစ္ရက္တိုင္တိုင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အသက္မေသဘဲ ေမြးလာေစဖို႔ႀကိဳးစားၾကတယ္။
ငိုသူလဲငို။
ရယ္သူလဲရယ္။
ဒူးေထာက္သူေထာက္။
အစာေရွာင္ ဥပုဒ္ေတြပါေစာင့္ၾကတယ္။
ပင္ပန္းခက္ခဲမႈ၊ ႀကိဳးစားပမ္းမႈမ်ားအတြက္ စဥ္းစားသာၾကည့္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုေမြးဖြားလာဖို႔အတြက္ လႈပ္ရွားေနမႈမ်ား -
ဖုန္းနဲ႔တစ္သြယ္။
အီးေမးလ္နဲ႔တစ္မ်ိဳး။
ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က်လာၿပီးတစ္ဖံု။
ကိုယ္ဖိရင္ဖိ ပ်ားပန္းခတ္ျဖစ္ေနခဲ့ၾကတယ္ေလ။
လာသမွ်ေတြေရာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုလည္း က်န္းမာစြာေမြးဖြားလာဖို႔ဆိုၿပီး အေရွ႕ခုႏွစ္အိမ္၊ အေနာက္ခုႏွစ္အိမ္သာမက ရြာလံုးကၽြတ္နီးပါး မီးခိုးတိတ္ပါပဲ။
အားလံုးေျမာ္လင့္ထားတဲ့အတိုင္း ေမြးဖြားခဲ့ပါၿပီ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔အမႊာေတြအားလံုးေပါင္း သံုးဆယ့္တစ္ေယာက္ဗ်။
အားလံုးက ခုႏွစ္ရက္မွာ ေမြးခဲ့ၾကေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္က မေမြးႏိုင္ေသးဘူး။
အားလံုးနဲ႔အတူတူ သေႏၶတည္ခဲ့ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္ထပ္ သံုးရက္ေနမွ ျပန္ေမြးလာသူေပါ့။
------------------------------------------------------------------------------------
ကၽြန္ေတာ္ ေမြးဖြားလာေတာ့ ေပ်ာ္လိုက္တာဗ်ာ။
အရာရာက လူတိုင္းနဲ႔မတူဘူးေလ
အသြင္အျပင္၊ ရာထူး၊ မ်ိဳးရိုးသန္႔ဆိုေတာ့ ေပ်ာ္တာေပါ့။
ဒါေပမဲ့ဗ်ာ......
ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ခက္ခဲစြာနဲ႔ ေမြးလာခဲ့သူျဖစ္သလို အသက္လည္းျပင္းေတာ့ အားလံုးက ေမာင္သက္ျပင္းလို႔ေခၚၾကတာကို ေျပာဖို႔လိုတယ္ဗ်။
ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လို အသက္ရွင္ခဲ့သလဲဆိုတာလဲ ေျပာျပခ်င္တယ္ဗ်။
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမြးၿပီးေတာ့ ဦးေလးႀကီးတစ္ဦးနဲ႔ ေနခဲ့ရတယ္။
က်န္တဲ့အေမ။
အေဖ။
ဦးေလး။
ေဒၚေလး။
ဘႀကီး။
ဘေလး။
စတဲ့ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြကို မျမင္ရေတာ့ဘူး ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္နဲ႔အတူတူ ဖြားဖက္ေတာ္ေတြကို ျပန္ရွာၾကည့္တယ္။
ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ.... ေသြးသားဆိုတဲ့ သံေယာဇဥ္က ျဖတ္ဖို႔မွ မလြယ္တာေလ။
ေျမာ္လင့္ျခင္းအျပည့္နဲ႔
အမႊာျဖစ္တဲ့ ညီအစ္ကိုမ်ားကို သြားၾကည့္ခဲ့မိေတာ့ ရင္နာစရာေတြနဲ႔ပဲ ဆံုခဲ့ရတယ္ေလ။
သူတို႔အားလံုး ရခဲ၊ မြန္ျမတ္လွတဲ့ ဘ၀မွာ မရွိၾကေတာ့ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ေတာ္ေတာ္ေလး ၀မ္းနည္းျခင္း၊ ယူက်ံဳးမရျခင္းမ်ားနဲ႔ ေၾကကြဲရတယ္။
ဒါနဲ႔ ခလုတ္ထိမွ အမိတဆိုသလို အေမနဲ႔ အေဖကို အေျပးအလႊားရွာမိတယ္။
မိဘေတြကိုေတြ႕ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ရင္ပိုက်ိဳးရပါတယ္။
မင္းတို႔အမႊာေတြကို ေမြးဖို႔က ငါ့တာ၀န္ပါ
ဒါေပမဲ့ တစ္ဦးခ်င္းကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေပးဖို႔၊ လူလားေျမာက္ေအာင္ ကာကြယ္၊ သြန္သင္ေပးဖို႔ကေတာ့ ငါတို႔တာ၀န္ မဟုတ္ဘူးဆိုလာခ်ိန္မွာ
ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္ကို ေတြးသာၾကည့္ပါေတာ့။
မ်က္ရည္မ်ားၾကားကေနၿပီး မိဘေမတၱာဆိုတာဘာလဲ။
ေတာင္းဆိုး ပလံုးဆိုးတာ ပစ္ရိုးထံုးစံရွိၿပီး သားသမီးဆိုးကို ပစ္ရိုးမရွိဘူးတဲ့ ျမန္မာစကားပံုက လြဲေနေလေရာ့သလားဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြက လူဆိုးလည္းမျဖစ္ေသးဘူး။
အေကာင္းအဆိုးလည္းမသိေသးတဲ့ လူမမယ္ေလးေတြပါပဲ။
------------------------------------------------------------------------------------
ငါတို႔ မအားဘူး မင္းေျပာစရာဒါပဲမို႔လား။
ငါတို႔မွာ လုပ္စရာေတြရွိေသးတယ္ဆိုၿပီး ေက်ာခိုင္းထြက္သြားတဲ့ မိဘႏွစ္ပါးနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္မ်က္ရည္မ်က္ခြက္နဲ႔သာ ေငးၾကည့္က်န္ေနရစ္ခဲ့ရတယ္။
ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္မိဘေဆြမ်ိဳးတစ္သိုက္ ဘာေတြမ်ားအလုပ္ရႈပ္ေနလဲဆိုတာ သိခ်င္တာနဲ႔ စံုးစမ္းၾကည့္မိတယ္။
သြားၿပီ....
ကၽြန္ေတာ့္လို ေနာက္ထပ္ မိဘမဲ့ေလးေတြျဖစ္လာမဲ့
အမႊာစီမံကိန္းေတြ ယခင္အတုိင္း အစည္းအေ၀းထိုင္။
ဇယားခ်။
မတည္ေငြေတြအတြက္။
ဖုန္းေတြ။
အီးေမးလ္ေတြ။
ပရိုဂ်က္တာေတြနဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ေနၾကျပန္တာကိုေတြ႕ရတယ္ေလ။
ကၽြန္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။
ညီေလးတို႔၊ ညီမေလးတို႔ေရ မင္းတို႔တစ္ေတြမ်ား ငါ့မိဘအသိုင္းအ၀ိုင္းမ်ားၾကားမွာ ေမြးဖြားလာခဲ့ၾကရင္ေလ
အစ္ကို႔လို ဖိုးသက္ျပင္းေလးအျဖစ္၊ ဖိုးသက္ရွည္ေလးအျဖစ္ ေလာကဓံတရားမ်ားအၾကားမွာ ရဲရဲ ရင္ဆိုင္ၾကဖို႔ သတၱိမ်ားနဲ႔ပါ ေမြးဖြာလာခဲ့ၾကပါလို႔ ေတာင္းဆိုပါရေစ။
------------------------------------------------------------------------------------
ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာေတာ့ ဦးေလးႀကီးတစ္ဦးက ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ခဲ့လို႔ အသက္ရွင္ခဲ့ရတယ္။
အဲ့ဦးေလးႀကီးက ရင္၌ လြယ္ေမြးခဲ့တဲ့သူလို ေစတနာ၊ ေမတၱာ၊ ကရုဏာရွင္ႀကီးေၾကာင့္ အသက္ရွိသူတို႔ရဲ႕ အဖစစ္ျဖစ္တဲ့ ဘုရားသခင္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့လို႔
ရခဲ၊ မြန္ျမတ္လွတဲ့ ဘ၀ရဲ႕ အႏွစ္သာရကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။
ကိုယ္ေကာင္းရင္ၿပီးေရာ့ဆိုတဲ့ စိတ္မေမြးရဘူးလို႔ အဲ့ဦးေလးႀကီးက သြန္သင္ေပးခဲ့တာေၾကာင့္
ကၽြန္ေတာ္ေကာင္းမြန္စြာ အသက္ရွင္သန္ခဲ့ရေပမဲ့
ႏွစ္စဥ္
ကၽြန္ေတာ္မတိုင္မီ
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အခ်ိန္ကိုက္
ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္မွာ ေမြးခဲ့ၾကတဲ့သူေတြမ်ား
ဘယ္သူေတြအသက္ရွင္က်န္ၿပီး။
ဘယ္သူေတြ ေသဆံုးခဲ့ၾကၿပီးလဲဆိုတဲ့ အသိတရားမ်ား ၀င္လာရင္ စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ေတာင္းဆုျပဳရင္း၊ တမ္းတျမည္တမ္းမိတာက
"အေဖနဲ႔ အေမတို႔ရယ္ သားတို႔လိုမ်ိဳးမျဖစ္ေစဖို႔ ေနာင္လာမဲ့ ညီေလးညီမေလးမ်ားကို မိဘမဲ့သဖြယ္ ေမြးၿပီးရင္ ပစ္မထားၾကပါနဲ႔။
အေဖနဲ႔ အေမတို႔ မေကၽြးေမြးႏုိင္ရင္လဲ နီးစပ္ရာ မိဘမဲ့ေဂဟာေလးမ်ားအထိေရာက္ အေရာက္ပို႔ေပးၿပီးမွ လိုရာခရီးဆက္ၾကပါလို႔ ေတာင္းဆိုပါရေစ"

ဆယ္ျမဴရယ္စိုးလြင္

မွတ္ခ်က္။ ။ ဘ၀မွာ ထာ၀ရအသက္ကိုရရွိေစဖို႔ ေကၽြးေမြးျပဳစုခဲ့ၾကေသာ သင္ဆရာ၊ ျမင္ဆရာ၊ ၾကားဆရာမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ျခင္းမ်ားႏွင့္အတူ ေနာက္လာမဲ့ ညီရင္းအစ္ကိုမ်ားလည္း အသက္ေဘးအႏၲရာယ္အသြယ္သြယ္ လြတ္ကင္းႏုိင္ၾကေစဖို႔သာ ရည္ရြယ္ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။